Livre
Néerlandais

In weerwil van de woorden

Dimitri Verhulst (auteur)

In weerwil van de woorden

Genre:
Tandarts Pol Verholst lijdt aan postvrees en door het langdurig niet openen van zijn post leeft hij in isolement en wacht hij op het moment dat ze hem komen halen en daarmee verlossen.
Titre
In weerwil van de woorden
Auteur
Dimitri Verhulst 1972-
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: Uitgeverij Pluim, 2021
86 p.
ISBN
9789083108247 (paperback)

Commentaires

Post wringt zich door het kleinste gat

Brievenfobie, het is een merkwaardige aandoening waar tandarts Pol Verholst aan ten onder gaat. In zijn nieuwe novelle keert Dimitri Verhulst terug naar zijn wrang-komische corebusiness.

Het is een op zijn zachtst gezegd grillig (schrijf)parcours dat Dimitri Verhulst (48) de laatste jaren bewandelde. Over De pruimenpluk (2019), het zowel koldereske als treurige relaas over rivaliserende liefde en kluizenaarschap, waren de meningen verdeeld. Helemaal mis ging het met Onze verslaggever in de leegte (2020), zijn weliswaar pittige "zelfbeklaagzang in kots kruis mineur". In dat "logboek van een ondergang" gaf hij opening van zaken over zijn excessieve drank- en drugsgebruik en een verkrachtingsaantijging. Het stond garant voor uit de klauwen lopende mediaheisa én flink wat publicitair bochtenwerk. Je kreeg stellig de indruk van een auteur die de trappers kwijt was. Zelfs zijn fanbase slonk zienderogen.

Tot Verhulst begin 2020 resoluut Gent de rug toekeerde en met zijn geliefde Isabelle in de Charentes ging pleisteren. Daar lijkt weer meer rust in het hoofd van de ongedurige auteur geslopen. Dat zou je kunnen afleiden uit de uitgebalanceerde én mooi …Lire la suite

Verhulst, ziekte van

Pol Verholst heeft een fobie voor post. Dimitri Verhulst begeleidt de man naar de pissoloog.

Vele recensenten vallen in herhaling. Daar doe ik niet graag aan mee, maar ik vrees dat ik in het geval van de nieuwe Dimitri Verhulst niet anders kan.

Lengte doet er in de literatuur niet toe, maar de jongste jaren trekt de schrijver van De helaasheid der dingen wat te vaak een sprintje. Verhulst heeft er de benen voor, maar hij staat nu wel echt mager.

In weerwil van de woorden is het verhaal van een man die bang is van post. Hij stapelt de enveloppen ongeopend op in en om zijn huis. Tot de samenleving ingrijpt.

Het gaat immers niet om brieven, maar schrijvens, facturen, aanmaningen, herinneringen, recommandés. Het ligt voor de hand dat de man zich op die manier isoleert. Zijn gedrag smeekt om deurwaarders en bedieners van dwangbuizen.

In de psychiatrie is het vertellen van je leven een therapie. Pol Verholst doet mee. Hij blijkt de zoon te zijn van een postbode uit de tijd van toen - die zich dus onderweg nog lazarus mocht drinken. Om een kort …Lire la suite

Dimitri Verhulst is op zijn best als hij ergens op kan foeteren

Als er een officiële benaming bestaat voor de angst voor de kleur geel (xanthofobie), de angst voor kippen (alektorofobie) of de angst voor gerechtigheid (dikefobie), waarom dan geen mooie naam voor de angst voor het openen van post? Dimitri Verhulst heeft er een verzonnen: de ziekte van Verholst, vernoemd naar het personage uit zijn novelle In weerwil van de woorden. Deze Pol Verholst zit thuis, tussen de stapels ongeopende brieven en vertelt over de rol van post in zijn leven. Die begint mooi - een brief van het meisje Marie, geschreven in een krullerig handschrift - en eindigt dramatisch met onbegrijpelijk geformuleerde post van instanties. Verhulst is op zijn best als hij ergens op kan foeteren en ditmaal is dat op de gekmakende rompslomp van de moderne, kille bureaucratie. Brieven bestaan niet meer: 'Er was alleen nog post. Blafferige berichten in kromtaal, gericht aan een mens waar de afzender niets om gaf.' Het niet openen van de enveloppen is een daad van verzet. Een v…Lire la suite

Dimitri Verhulst - In weerwil van de woorden

BOEKENBAL

★★★★☆

Pol Verholst is een tandarts die er uit angst voor de post mee gestopt is zijn brieven te openen. We verklappen maar meteen de afloop van dit groteske verhaal: van de post kun je niet winnen, Pol Verholst zal worden weggebracht naar een cel of een psychiatrische instelling.

We krijgen zijn speurtocht naar de oorsprong van zijn brievenfobie te lezen. Erg serieus pakt Verholst die speurtocht niet aan (het is toch maar om straks de psychologen bezig te houden). Hij serveert allerlei splinters uit het verleden van de tandarts, die vaak losjes met het fenomeen post verbonden zijn. Verhulst gebruikt Verholst om een aantal dolle verbeeldingstrips te maken, maar stopt hem ter verwerking ook stukjes autobiografie toe. Zo is ook de vader van Verhulst een postbode, een échte postbode, geen leverancier van schoenendozen.

Dimitri Verhulst roept ongegeneerd nostalgisch een wereld op die niet meer bestaat, verweert zich met woorden tegen dingen die hem niet aanst…Lire la suite

Dimitri Verhulst (1972) is gelauwerd schrijver van een groot aantal romans (waaronder het boekenweekgeschenk 2015: ‘De zomer hou je ook niet tegen’), korte verhalen, gedichten, essays en toneel. Verhulst trok zichzelf na een interview in HUMO (februari 2020) over zijn boek ‘Onze verslaggever in de leegte’ een jaar terug uit de publiciteit. Deze beslissing en de ervaringen daarna hebben onmiskenbaar hun beslag gekregen in deze korte roman. Tandarts Pol Verholst - zoon van een postbode - lijdt aan postvrees. Als gevolg van het langdurig niet openen van zijn post leeft hij in isolement (alles is reeds afgesloten) en hij wacht op het moment dat ze hem komen halen en daarmee verlossen. Zolang hij wacht, doodt hij de tijd door te vertellen hoe het zover is gekomen. Dit boek is een echte Verhulst. In de bloemrijke taal die we van hem kennen, schetst hij het tragische leven van Verholst; scherp, maar humoristisch en met een zeker mededogen. Een prachtig boek over hoe angst greep krijgt op het…Lire la suite

À propos de Dimitri Verhulst

Dimitri Verhulst, né le 2 octobre 1972 à Alost, est un écrivain et traducteur belge.

Biographie

il naît dans une famille brisée et passe une partie de son enfance dans un foyer d'accueil.

Il amorce sa carrière d'écrivain en 1994 par la publication à compte d'auteur de Assevrijdag, un recueil de contes. En 1999, il fait paraître De kamer hiernaast, des récits de littérature d'enfance et de jeunesse pour lequel il est nommé pour le Literair Prijs CNRC. Le roman Niets, niemand en redelijk stil (2000) revient sur sa jeunesse malheureuse, mais De verveling van de keeper (2002) marque un tournant dans son œuvre en raison de sa grande implication sociale et politique. En 2001, il publie un recueil de poésie. En 2005, il traduit en néerlandais Yerma de Federico García Lorca et fait paraître une pièce …En lire plus sur Wikipedia