Persoonlijk verslag over de langeafstandswandelingen die een echtpaar maakte door het zuidwesten van Engeland en over IJsland nadat ze alles waren kwijtgeraakt, en van de spirituele groei die ze doormaakten door contact met de natuur.
Titel
De wilde stilte
Auteur
Raynor Winn
Vertaler
Annemie De Vries Anne-Marie Vervelde
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
The wild silence
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Balans, 2020
318 p.
Aantekening
Vervolg op Het zoutpad
ISBN
9789463821049 (paperback)

Besprekingen

Binnenste- buiten

De klap van een ernstige diagnose kan worden verzacht door over het ziekteproces te schrijven. Maar hoe zorg je dat zo'n boek het persoonlijke overstijgt en voor een breed publiek interessant is?

 

'Hoe gáát het met u?' Wanneer je maar vaak genoeg in het ziekenhuis komt, schrijft journalist Pieter van den Blink in Het allerbeste, dan weet je dat de manier waarop artsen deze vraag stellen veelzeggend is. Maatgevend zijn stemvolume en de nadruk op 'gaat'.

 

Van den Blink: 'Veel nadruk op 'gaat', zeker in combinatie met wijd opengesperde stel-mij-niet-teleurogen, is een teken dat de medische opties zo'n beetje zijn uitgeput. Een fluisterstem, veel nadruk op 'gaat' en in het allerergste geval een aanraking op schouder of rug van de patiënt, duidt op een kwestie van dagen.' Het beste is een neutrale, formele toon. 'Daaruit maak ik op dat ze met mij nog wel wat kunnen.'

 

Gelu…Lees verder

Tweede autobiografisch boek van een vrouw die met haar man de beste manier heeft gevonden om in deze tijd met en in de natuur te leven: lange-afstandswandelen en kamperen in een klein tentje. In het eerste, zeer succesvolle boek ('Het zoutpad', 2019)* lopen zij het volledige South West Coast Path rondom Cornwall, min of meer uit wanhoop omdat ze alles zijn kwijtgeraakt. Zij vinden geluk en gezondheid. In dit tweede deel gaat hun verhaal verder als zij weer onder een dak wonen: haar moeder overlijdt, ze herstellen een oude boerderij, zijn gezondheid gaat achteruit, maar verbetert weer door hun vele tochten, ook op IJsland. Het verhaal als geheel is wat onsamenhangend maar het echte leven, de onderdelen zijn steeds boeiend en ontroerend, door de openheid van de schrijfster en de prachtige beschrijvingen van mensen en natuur. De vertaling is zo dat je vergeet dat het een vertaling is – een prestatie. Het boek is voorzien een kaartje van de route over IJsland.

Een huwelijk in reservetijd

Laatbloeier Raynor Winn toont in haar tweede boek 'De wilde stilte' nog meer dan in 'Het zoutpad' dat ze een schitterend schrijver is.

Eén ding is zeker: op een dag zal Moth sterven, en die dag komt dichterbij. De aftakeling is al begonnen. Er zijn dagen dat hij zijn bed niet uit komt. Hij verliest twee voortanden bij het eten van een Mars. Zijn broek slobbert steeds slobberiger rond zijn middel. Hij vergeet.

Vroeger, toen ze nog een pension met hem dreef, dacht Raynor Winn nooit na over een leven zonder Moth. Hij was bij haar sinds hij haar op haar achttiende de liefde verklaarde, haar open en opgewekte stadsjongen die op een landhuisje in Wales eigenlijk een natuurmens bleek te zijn. De laatste jaren, net nu de kinderen het huis uit zijn, moet ze wel. Hij zal, hoe dan ook, eerder gaan dan zij. Maar voor het zover is moet en zal ze hem zo lang mogelijk op de been houden.

Letterlijk, want Moth leeft op als hij loopt.

Lezers van 'Het zoutpad', het vorige boek van de Britse schrijfster Raynor Winn, weten dat al. Ze kennen het verhaal van hoe de dodelijke diagnose van Moth in dezelfde week…Lees verder