Boek
Nederlands

Verbroken beloftes

Jenny Offill (auteur), Roos Van de Wardt (vertaler)
Aan de hand van korte fragmenten over allerlei onderwerpen van Einstein tot advies voor de huisvrouw uit 1896 wordt een beeld geschetst van een modern huwelijk.
Titel
Verbroken beloftes
Auteur
Jenny Offill
Vertaler
Roos Van de Wardt
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
Dept. of speculation
Editie
1
Uitgever
Breda: De Geus, 2015
189 p.
ISBN
9789044533972 (hardback)

Besprekingen

Dagelijkse kwetsbaarheid

INTERVIEW. Schrijfsters Valeria Luiselli en Jenny Offill waren dit weekend te gast op het Passa Porta Festival in Brussel. Allebei publiceerden ze het afgelopen jaar een veelgeprezen roman over een jonge moeder die probeert een roman te schrijven. Twee gesprekken met twee schrijfsters die het experiment niet schuwen, fictie demonteren en schrijven tegen de achtergrond van rondrennend grut en de constante ruis van New York City.

Het had niet veel gescheeld of Valeria Luiselli had niet naar Brussel kunnen afreizen. Ze wacht op een 'green card', en mag daarom de Verenigde Staten niet verlaten. Nu reist ze 'on parole', inderdaad: voorwaardelijk, als een misdadiger die net de gevangenis heeft verlaten. "Het is nu afwachten of ze ons weer binnenlaten", vertelt ze. "Dat is afhankelijk van de goodwill van de betreffende douanier. Als we een sadist voor ons krijgen, hebben we pech. Maar dat zien we dan wel weer."

Het migratiesysteem staat in schril contrast met hun dagelijkse leven in de Verenigde Staten, en het dagelijkse leven van veel migranten. "Mijn dochter gaat naar een publieke basisschool in Harlem. Een groot deel van haar klasgenoten bestaat uit illegale Mexicaanse migranten. Maar ondanks hun illegaliteit hebben ze recht op onderwijs, publieke faciliteiten, bepaalde medische voorzieningen. Door het systeem worden ze gecriminaliseerd, maar ondertussen leiden ze een min of meer normaal leven."

Lees verder

'Vroeger wilde ik een kunstmonster zijn '

In Verbroken beloftes neemt de Amerikaanse Jenny Offill het huwelijk, het moederschap en de balans tussen leven en kunst onder de loep. Het resultaat is een experiment van een verpletterende schoonheid. 'Wetenschappelijke feiten hebben op mij hetzelfde effect als een mooie dichtregel.'

Kathy Mathys

Jenny Offill heeft net de Nederlandse vertaling van Dept. of Speculation, haar tweede roman, gezien. Ze maakt zich zorgen over de Nederlandse titel,Verbroken beloftes: 'Ik gaf het boek een afstandelijke titel, want er zit zoveel emotie in het verhaal.Verbroken beloftes geurt naar melodrama en tranen. Ik hoop maar dat het boek zijn weg vindt naar de juiste lezers.'

Ik stel haar gerust. Zowel in Vlaanderen als Nederland werd Offills boek de voorbije weken vurig aangeprezen door de pers. De schrijfster verbaast zich over dat onthaal: 'Ik hoopte op publicatie bij een uitgeverij voor experimenteel proza. Dit had ik nooit verwacht.'

In Verbroken beloftes blikt een naamloze verteller terug op haar huwelijk, de eerste jaren van haar moederschap en het overspel van haar man. Het verhaal is gewoon, de vorm is dat niet. Offill schrijft in korte paragrafen, die onderbroken zijn door witregels. Een observatie over de getrouwde vrouw kan zomaar gevolgd worden door …Lees verder

Snapshots van de ziel

Speels, virtuoos en trillend van de vitaliteit: Jenny Offill schreef een prachtroman.

Vijftien jaar geleden debuteerde de Amerikaanse Jenny Offill met Last things. Haar roman werd met applaus ontvangen en daarna bleef het stil. Dat feit heeft de schrijfster van Verbroken beloftes gemeen met het hoofdpersonage in haar roman. De naamloze ik-verteller heeft een boek gepubliceerd en komt niet toe aan een tweede. Ze wil niets liever zijn dan een 'kunstmonster', dat zich niet bezighoudt met het alledaagse. Offill schrijft: 'Nabokov klapte niet eens zijn eigen paraplu in. Vera likte zijn postzegels voor hem.'

De verteller heeft een post-it boven haar bureau hangen met daarop de woorden 'werk geen liefde', maar de liefde dient zich toch aan in de vorm van een aardige jongen zonder stekels, eentje uit het Midwesten van de Verenigde Staten. Hij houdt van het buitenleven en van sterren kijken. De twee krijgen een dochter en ervaren hoe het is om een huilbaby in huis te hebben. Zij ontwijkt het boze oog van de perfecte moeders aan de schoolpoort, hij zet zijn ambities als…Lees verder

Een jonge vrouw met man en kind en met een baan waarin ze feiten moet controleren voor een populairwetenschappelijk tijdschrift, terwijl ze daarnaast ghostwriter is voor een ‘bijna-astronaut’ worstelt met zichzelf en haar leven. Zeker als haar man een affaire krijgt met een veel jongere vrouw. Hij hield van haar (constant opgevoerd als ‘de echtgenote’), maar kon haar complexiteit niet meer de baas. In korte fragmentarische zinnen gelardeerd met zinvolle wetenschappelijke, literaire en filosofische uitspraken (die in een bronvermelding worden verantwoord) en met rustgevende regels wit tussendoor geeft de schrijfster het verhaal vorm. Van Jenny Offill (1968) is dit haar tweede, mooi vertaalde, roman. De beschrijving van haar somberheid doet denken aan ‘De glazen stolp’ van Sylvia Plath, met wie ze ook haar poëtische inslag gemeen heeft. Maar ook haar prachtige proza rond haar kind (met wijze uitspraken), het wonen (de bedwantsenplaag in hun huis, met humor verwoord) maken dat dit tot ee…Lees verder