Boek
Nederlands

Kraaien in het paradijs

Ellen De Bruin (auteur)
Een vrouw leeft op een eiland waar geen toeristen meer komen en ook steeds meer dieren- en plantensoorten verdwijnen; door de komst van een vreemdeling ontwikkelt ze een sprankje hoop voor de toekomst.
Titel
Kraaien in het paradijs
Auteur
Ellen De Bruin
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2021
255 p.
ISBN
9789044647600 (paperback)

Besprekingen

Een hels paradijs

In haar tweede roman beschrijft Ellen de Bruin een eiland waar de klimaatverandering heeft toegeslagen. Daarbij weet ze de spanning mooi vast te houden, maar niet de aandacht voor de schurk.

Weer vakantie in eigen land dit jaar. Prima hoor, Nederland heeft zoveel moois te bieden, de Veluwe, de Wadden, et cetera. Maar dromen we niet stiekem van een tropisch eilandje? Met een jungle, een romantisch wit strandje en een knalblauwe zee?

NRC-redacteur en schrijver Ellen de Bruin - die in 2018 de Anton Wachterprijs voor het beste literaire debuut won met Onder het ijs - neemt ons mee naar precies zo'n plek in haar tweede roman Kraaien in het paradijs. 'Alles was groen, alsof alle natuur ter wereld zich had teruggetrokken op dit eiland, in deze uithoek.'

In die paradijselijke uithoek woont Lipa, een vrouw van eind 30, samen met twee oude vrouwtjes, de kinderlijke veerman Bendi en een agressieve gek. Er zijn geen andere mensen, niet eens dieren - op een heleboel onheilspellende kraaien na. En op een slechte ochtend komt Lipa er achter dat er ook geen oranjewortel meer groeit, waarmee het aantal plantensoorten op het eiland is gedaald tot negentien. Het moge duidel…Lees verder

Kraaien in het paradijs

Eerste zin. De ochtend die zou eindigen met mijn tweede moment van hoop in meer dan dertig jaar begon beroerd.

 

 

 

Samen met twee oude vrouwen en twee gekke mannen is Lipa achtergebleven in een klein, moeilijk te bereiken dorpje op een eiland ergens in het zuiden. Ooit was het een toeristisch paradijs, met hotels in de jungle en parasols op het strand, maar dat was voor de klimaatverandering en het terrorisme er een einde aan maakten. Vliegen kon niet langer en alleen de extreem rijken konden nog op vakantie. Wanneer Lipa op een dag toch een vreemdeling van de immer leeg heen en weer tussen het eiland en het vasteland varende pont ziet stappen, ruikt ze dus haar kans. Rieve, zoals de man heet, moet rijk zijn, en als ze hem om haar vinger kan winden, neemt hij haar misschien wel mee wanneer hij weer vertrekt, weg van het eiland waar de kraaien rond stinkende lijken van voormalige eilandbewoners cirkelen.

Dit is een van de drie verhaallijnen uit Ellen de Bruins Kraaien in het paradijs, haar tweede roman na de in 2018 met de Anton Wachterprijs bekroonde Onder het ijs. De ander…Lees verder

Lipa leeft in een uitstervend dorpje op een afgelegen eiland, dat haar door haar man ten onrechte was voorgespiegeld als een paradijs. Zij blikt terug op zeven dagen, 15 jaar geleden. Er waren in die tijd meer toeristen. Guru Steph gaf er sessies om het eigen geluk te creëren. De miljardair Tjal komt voor deze cursus, maar wil niet meedoen en heeft vooral interesse voor fjaelti, een kruising tussen massage en aaien dat door jonge meisjes aan oudere mannen wordt gegeven. Dieren- en plantensoorten verdwijnen en uiteindelijk blijft Lipa alleen over met twee stokoude vrouwen en twee geesteszieke mannen. Het was jaren geleden, maar gisteren kwam een vreemdeling die bleef overnachten. Lipa wil nu met hem vertrekken. Lipa vertelt ook zeven verhalen uit het verleden, die duidelijk suggereren wat er zich toen afspeelde op het eiland. Het boek is als een puzzel van heden, verleden en hoop op een nieuwe toekomst. Pas op het einde van het boek vallen de stukjes mooi in elkaar. Prachtige compositi…Lees verder

Een fatale dag op een eiland

Spannende klimaatroman van Ellen de Bruin, maar wat wil ze ermee bereiken?

Toen Ellen de Bruin in 2018 debuteerde met Onder het ijs - waarmee ze de Anton Wachterprijs voor het beste literaire debuut won - was het genre klimaatfictie nog betrekkelijk nieuw, althans in Nederland. Van een genre was nog niet eens sprake, mij schiet alleen Het tegenovergestelde van een mens (2017) van Lieke Marsman te binnen. Inmiddels is die achterstand ingelopen. Onlangs verscheen het satirische Klifi van Adriaan van Dis en het geestige Karina en de ondergang van Nederland van Wouter Godijn. Het is duidelijk dat de schrijvers graag hun verbeeldingskracht inzetten om er iets over te melden. Maar hoe doe je dat? Wat wil je bereiken met een klimaatroman? Is het veranderende weer en de aftakelende aarde een decor waartegen de personages proberen hun leven leiden, of is het een thema op zich?

Kraaien in het paradijs speelt zich af op een fictief eiland dat in de Stille Oceaan zou kunnen liggen. De 40-jarige Lipa leeft er zo goed en zo kwaad als het gaat met vier andere dor…Lees verder